سرگی لاوروف وزیر امور خارجه ی روسیه سفر دوروزه خود به ایران را آغاز می کند. در کنار بحث و گفتگو در مورد توافق نامه ژنو ، بحران سوریه و سایر مسائل جهانی و منطقهای یکی از موضوعات اصلی بدون شک ارتباط ایران و روسیه است.
وضعیت این ارتباط چطور بوده و چه آیندهای خواهد داشت؟ ولادیمیر ساژین این مطلب را نقد و بررسی می کند.
ارتباطات سیاسی- اقتصادی و تجاری بین روسیه و ایران تاریخ بالای ۵ قرن دارد. در تاریخ دو دولت دورههای گوناگونی وجود داشت : هم منفی و هم مثبت. ارتباطات امروز پایه و اساس قوی دارند. تا انقلاب اسلامی بیش از ۶۰ تاسیسات عمده مسلح شده توسط شوروی در ایران وجود داشت. همکاری هایی هم در رشتههای نظامی بود. افسران ایرانی در شوروی تحصیل می کردند. اتحاد جماهیر شوروی در ایران فن آوری هایی برای ارتش مهندسی و نیروهای زمینی و توپخانه مستقر کرد. با کمک شوروی ، کارخانه جات مربوط به تعمیر فن آوریهای نظامی و تسلیحات مجهز شدند.
پس از انقلاب اسلامی در سالهای ۹۰، روسیه ارسال کننده ی اصلی فن آوری نظامی و تکنولوژی برای ایران به حساب می آمد. سهم این کشور در این بخش واردات ایران بیش از ۶۰ درصد بود. روسیه ، هواپیماهای جنگی ، سیستمهای موشکی ، زیر دریاییهای دیزلی و فن آوریهای زیاد دیگری در زمینه دفاعی به ایران صادر کرده است.
همچنین کار مشترکی در زمینه ی انرژی و هوافضا انجام شد. در عین حال به خاطر تاثیرات تحریمهای بین المللی همکاری دو کشور عملا صفرگردید. می توان خاطر نشان نمود که امروز ارتباط روسیه و ایران در حالت خوابیده قرار دارد. چطور باید آنرا بیدار کرد؟ لانا راوندی فدائی ، کارشناس برجسته ی علمی دانشکده خاور شناسی آکادمی علوم روسیه می گوید :
شاید در وهله ی اول باید آن بخشی را فعال نمود که طی سالهای اخیر تصویب شده است اما به خاطر نبود یادداشتها و اعلامیههای مختلف اجرا نشدند. در این بین پروتکل جلسه ی دهم کمیسیون دائم روسیه – ایران در خصوص همکاری تجاری – اقتصادی از ۱۲ فوریه سال ۲۰۱۳ ، چشم انداز ویژهای دارد. این سند از لحاظ حقوقی قرادادی را شکل می دهد که بین طرفین در زمینه توسعه و تقویت همکاری در بخشهای مختلف ، از انرژی اتمی و هوافضا گرفته تا بهداشت و توریسم تنظیم می شود. در واقع در دو کشور فرصتهای واقعی و نیازهایی برای از سرگیری چنین ارتباطی وجود دارد.
اولویتها در سه جهتی خواهد بود که تهران برای توسعه آنها بسیار علاقه مند است.
این جهات شامل انرژی و از جمله هستهای است. ایران قصد دارد چند بلوک انرژی اتمی دیگر بسازد. و در اینجا تخصص و صلاحیت دانشمندان، مهندسین و کارگران روسی که تجربه ی منحصر به فرد همکاری با طرف ایرانی در ساخت نیروگاه اتمی بوشهر را دارند ،نیازمند است و با توجه به این مسئله که روسیه شریک مناسبی برای ایران است.
شرایط مشابه در زمینه هوافضا نیز وجود دارد. ایران به زیر ساختهای مداری ارتباطات ماهوارهای و پخش ماهوارهای کانالهای تلویزیونی نیازدارد. در حال حاضر سطح موجود تکنولوژیهای موشکی- فضایی به ایرانیها اجازه پرتاب و ورود به مدار دستگاههای فضایی ارتباطات را نمی دهد. و در اینجا کارشناسان روسی می توانند کمک کنند. ایران به طور کامل می تواند از امکانات روسیه برای پرتاب ماهوارهها با کمک موشکهای روسی استفاده کند همانطور که بسیاری از کشورها آنرا انجام می دهند.
همکاری فنی – نظامی را نیز فراموش نمی کنیم. در انبار مهمات روسیه هم پیشنهاداتی برای ایران وجود دارد. تسلیحاتی که در روسیه تولید می شود همواره با خصوصیات جنگی متفاوت و کیفیت و اطمینان بالا ست.
البته تمامی این زمینههای همکاری تنها پس از لغو تحریم هایی علیه ایران می توانند جنبه ی واقعی داشته باشند. و اگر بعد از شش ماه ، قرارداد گسترده ی نهایی تهران و گروه ۵+۱ در خصوص برنامه ی هستهای ایران امضاء شود ، پایه ی حقوقی برای لغو تحریمها علیه ایران خواهد بود.
بدون شک ، امروز مسکو و تهران باید برای بستن قراردادهای آینده عجله کنند تا امکانات فراوان و وسیع همکاری از دست نرود.
منبع: صدای روسیه
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر