چهارشنبه، آبان ۰۱، ۱۳۹۲

سکوت، یک اشتباه ِ تاریخی‌ست

در تداوم ِ یک ترس ِ موروثی و مبهوت
از تمام ِ این معادلات ِ ناممکن، سکوت کرده‌ام
می‌دانم سکوت، یک اشتباه ِ تاریخی‌ست
می‌دانم سکوت، انزوای ِ زندگی‌ام است
می‌دانم
و ساکت‌تر از همیشه، با نگاهی تهی، فقط نگاه می‌کنم
آنسوتر نمی‌شناسندم
شاید مُرده باشم
بگذریم؛ اما ببین که همچون نبض ِ یک مُرده سخت آرامم.

ولادیمیر مایاکوفسکی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر