روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز در مقاله ای از قول پوتین مینویسد: آمریکا باید در رابطه با سوریه بشدت محتاط باشد.
پوتین در مقاله که در نیویورک تایمز نوشته است ادامه میدهد: حوادثی که اخیرا در رابطه با سوریه اتفاق افتاده است، مرا وادار میکند که به طور مستقیم با ملت آمریکا و رهبران سیاسیشان سخن بگویم. و این کار برای من مهم است چرا که در زمان کنونی، جوامع ما نمیتواند رابطه سیاسی کافی و مناسب با هم داشته باشند.
سپس پوتین میگوید که ایالات متحده آمریکا باید از توسل به مداخله نظامی و دخالت در درگیریهای داخلی دیگر کشورها بدون اجازه شورای امنیت سازمان ملل متحد بشدت بپرهیزد، چرا که اقدامات نظامی آمریکا تا کنون نشان داده است که این کار نه تنها در دراز مدت گزینه مناسبی نبوده است، بلکه باعث از بین رفتن اعتماد ملتها به جامعه بینالملل نیز شده است.
ولادیمیر پوتین مینویسد:
حمله نظامی توسط آمریکا علیه سوریه، به رغم مخالفت قوی از طرف کشورها و بسیاری از رهبران بزرگ سیاسی و مذهبی ، از جمله پاپ ، نتیجهای بجز گرفتن قربانیان بیگناه بیشتر و ویرانیهای گسترده تر ندارد، و می تواند فراتر از مرزهای سوریه رفته و به یک فاجعه جهانی منجر شود .
( روسیه یک راه حل دیپلماتیک به ایالات متحده و کشورهای موافق آمریکا که حمله نظامی را به عنوان آخرین چاره برای مجازات رژیم سوریه که آن را متهم به بکار گیری سلاح شیمیایی کرده اند، پیشنهاد کرده است . طرح روسیه این است ، که دولت سوریه کنترل بر سلاحهای شیمیایی خود را به جامعه بین المللی سپرده و جامعه بین الملل نیز آنها را نابود کند .)
ولادیمیر پوتین در مقاله خود ادامه میدهد:
"حمله نظامی می تواند تلاشهای چند جانبه برای حل و فصل مسئله هستهای ایران و مناقشه اسرائیل و فلسطین را مخدوش کرده و به بیثباتی بیشتر خاور میانه و شمال آفریقا منجر شود. این کار می تواند کل سیستم بین المللی را از بین برده و قوانین و استانداردهای جهانی را از تعادل خارج سازد. جهانیان خواهند پرسید، اگر ما نتوانیم به قوانین بینالملل اعتماد کنیم، پس باید به راههای دیگری برای اطمینان از ایمنی خود بیاندیشیم. در نتیجه کشورهای بسیاری سعی در به دست آوردن سلاحهای کشتار جمعی خواهند کرد. و این نتیجه منطقی ترس کشورها و ملتها خواهد بود. چرا که آنها خواهند گفت، وقتی ما بمب اتم و سلاحهای شیمیای قوی داشته باشیم کسی ما را دست نخواهد زد. این بسیار خطرناک است که ما به تشویق مردم خود پرداخته و آنان را به عنوان مردم استثنایی بخوانیم ، و فرقی نمیکند که هدف و انگیزه ما برای این کار چه باشد. در دنیا کشورهای بزرگ و کشورهای کوچک، فقیر و غنی، برخی با سنت دموکراتیک بلند، و برخی که هنوز راه خود را به طرف دموکراسی میپیمایند، وجود دارد. همانطوری که در ظاهر با ما متفاوت هستند، سیاست آنها نیز متفاوت است. ما همه متفاوت هستیم ، اما ما نباید فراموش کنیم که در واقع همه ما در برابر قانون برابریم و حقوق مساوی داریم. سوریه ، یکی از مهمترین متحدان روسیه است ، ولی گفتگوی صلح آمیز تنها برای سوریه نیست بلکه این کار برای حفاظت قوانین بین المللی دارای اهمیت است ، ولادیمیر پوتین یک بار دیگر تأکید می کند که بحران سوریه میبایستی از طریق دیپلماتیک و گفتگوی صلح آمیز پیگیری شود و هر راه حل دیگری منجر به هرج و مرج و لغزش به سوی آنارشی در دنیا میشود. و هر چیز دیگری نیز غیر قابل قبول و نقض قوانین بین المللی و "یک عمل تجاوز کارانه،" محسوب میشود."
ایالات متحده و چند کشور دیگر رئیس جمهور سوریه بشار اسد را متهم به استفاده از گازهای شیمیایی در حمله ۲۱ ماه اوت به مخالفان خود کرده است.
به گفته ولادیمیر پوتین، هیچ دلیلی برای باور کردن این ادعا و اینکه سلاحهای شیمیایی توسط ارتش سوریه مورد استفاده قرار گرفته باشد وجود ندارد، بلکه برعکس مدارک و اسناد قوی در دست است که این گروههای تروریستی هستند که از سلاح شیمیایی استفاده کردهاند.
وزرای امور خارجه روسیه و ایالات متحده امروز پنج شنبه برای بحث در مورد پیدا کردن یک راه حل دیپلماتیک دیدار خواهند کرد.
در همین رابطه صدای روسیه مینویسد:
The New York Times نوشته است، رئیس جمهور روسیه احتمال بازگشت جامعه ملل به جای سازمان ملل را به عنوان یک گزینهٔ دیگر احتمال میدهد.
به گفته پوتین ، عدم وجود اهرم فشار و یک قطبی بودن دنیا، جامعه ملل را انحصاری و به شکل سازمان ملل اختصاصی برخی ملل ، تغییر ماهیت داده است.
وی در سخنان خود به این نکته اشاره میکند که تنها قوانین است که ایجاد نظم کرده و حفظ ثبات در جهان را تضمین میکند و به همین دلیل اجرا و اطاعت از قوانین اجباری است و طبق قانون ، استفاده از قدرت نظامی تنها در دو مورد مجاز می باشد، دفاع از خود ، و یا با مجوز شورای امنیت سازمان ملل.
منبع: صدای روسیه
آنچه در زیر می خوانید متن کامل نامه ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه است که برای مردم و رهبران آمریکا نوشته شده و در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شده است. او در این نامه به لزوم پیروی از قوانین سازمان ملل و پرهیز از گزینه نظامی اشاره کرده است. همچنین پوتین می گوید نه از دولت سوریه و بلکه از قوانین حمایت می کند.
تحولات اخیر پیرامون سوریه من را بر آن داشته تا به طور مستقیم با مردم آمریکا و رهبران سیاسی آنها گفت و گو کنم. این اقدام از آن جهت حائز اهمیت است که کانال ارتباطی بین جوامع ما چندان موثر نیست.
روابط بین ما مراحل مختلفی را پشت سر گذاشته است. ما در جنگ سرد در مقابل یکدیگر ایستادیم. اما زمانی هم متحد یکدیگر بودیم و علیه نازی ها قد علم کردیم. سپس سازمان ملل بنا نهاده شد تا از بروز این خرابی ها در آینده جلوگیری کند.
بنیانگذاران سازمان ملل درک می کنند که هر تصمیم مربوط به جنگ و صلح باید تنها با اجماع اتخاذ شود و موافقت آمریکا با رای وتو اعضاء دایم شورای امنیت در منشور سازمان ملل ثبت شده است. هدف از این خرد جمعی حفظ ثبات در روابط بین الملل بوده است.
هیچ کس نمی خواهد سازمان ملل لقب اتحادیه ای از کشورها را به خود بگیرد، چرا که در این صورت به دلیل از دست دادن اهرم های خود، سقوط می کند. چنین سرانجامی زمانی دست به گریبان سازمان ملل می شود که کشورهای تاثیرگذار این سازمان را دور زده و بدون مجوز شورای امنیت به اقدام نظامی دست بزنند.
حمله احتمالی آمریکا به سوریه به رغم مخالفت جدی بسیاری از کشورهای و رهبران سیاسی و مذهبی شامل پاپ، شمار قربانیان را افزایش می دهد و در عین حال ریسک سرایت جنگ به خارج از مرزهای سوریه را بیشتر می کند .این حمله ناآرامی و درگیری را گسترش داده و موج جدیدی از تروریسم پدید می آورد. همچنین تلاش های چندجانبه به منظور حل مساله هسته ای ایران و مناقشه اسرائیل و فلسطین را تضعیف کرده و بی ثباتی بیشتری را در خاورمیانه و شمال آفریقا حاکم می کند. این روند می تواند کل سیستم قوانین بین المللی و حفظ توازن را مخدوش سازد.
سوریه شاهد جدال برای دمکراسی نیست، بلکه آنچه در سوریه در جریان است، درگیری بین دولت و گروه های مخالف در یک کشور چند مذهبی است. البته مبارزه هایی نیز برای دمکراسی در سوریه وجود دارد. اما در مقام مقایسه، تندروها و القاعده نبرد سهمگین تری را آغاز کرده اند. وزارت خارجه آمریکا جبهه النصره را برگزیده و کشور اسلامی عراق با گروه های مخالف به عنوان سازمان های تروریستی می جنگد. این مناقشه داخلی با تجهیز مخالفان به تسلیحات یکی از خونین ترین درگیری ها در جهان را زمینه سازی کرده است.
سربازان اجیر شده کشورهای عربی در سوریه می جنگند و صدها نظامی از کشورهای غربی و حتی روسیه، موضوع نگرانی عمیق ما هستند. شاید آنها هیچگاه پس از تجربه سوریه به کشورشان بازنگردند. سربازانی که در لیبی می جنگیدند و سپس به مالی اعزام شدند . این روند همه ما را تهدید می کند.
در خارج، سوریه گفت و گوی صلح را برای ایجاد یک طرح مصالحه ای در مورد آینده سوریه پیشنهاد می کند. ما نه از دولت سوریه، بلکه از قوانین بین المللی حمایت می کنیم. ما باید از شورای امنیت سازمان ملل استفاده کنیم و باور داشته باشیم که اجرای این قانون در جهان پیچیده و متشنج امروز یکی از معدود راه هایی است که از سقوط روابط بین الملل به یک بحران تمام عیار، جلوگیری می کند قانون هنوز قانون است و ما باید چه دوست داشته باشیم و چه نه، از آن پیروی کنیم. طبق قوانین کنونی، استفاده از زور تنها زمانی مجاز است که پای دفاع از خود در میان باشد یا اینکه شورای امنیت این تصمیم را گرفته باشد. هر چیزی خارج از این ساختار، مغایر با منشور سازمان ملل و قوانین مربوط به جنگ است.
سوریه شاهد جدال برای دمکراسی نیست، بلکه آنچه در سوریه در جریان است، درگیری بین دولت و گروه های مخالف در یک کشور چند مذهبی است. البته مبارزه هایی نیز برای دمکراسی در سوریه وجود دارد. اما در مقام مقایسه، تندروها و القاعده نبرد سهمگین تری را آغاز کرده اند.
هیچ تردیدی وجود ندارد که از گاز شیمیایی در سوریه استفاده شده است. اما دلایلی وجود دارد که نشان می دهد نه ارتش سوریه، بلکه گروه های مخالف از این گاز استفاده کرده اند تا بستر مداخله نیروهای خارجی در سوریه را فراهم کنند تا از این طریق کشور به سوی بنیادگرایی پیش برود. گزارش ها حاکی از آن است که گروه های نظامی در حال آماده شدن برای حمله ای دیگر هستند که این بار علیه اسرائیل خواهد بود .
این نگران کننده است که مداخله نظامی در درگیری های داخلی کشورها به یک امر پیش پا افتاده و متداول برای ایالات متحده تبدیل شده است. آیا این به سود منافع دراز مدت آمریکا خواهد بود؟ من تردید دارم. میلیون ها نفر در سراسر جهان شاهد آن هستند که آمریکا نه یک مدل دمکراسی بلکه مدلی برای استفاده از زور است. منطق آمریکا این است که یا با ما باشید؛ یا بر ما.
اما استفاده از زور، ناکارآمدی خود را به اثبات رسانده است. افغانستان یک مثال عینی است. هیچ کس نمی تواند بگوید که پس از خروج نیروهای آمریکایی از این کشور، چه اتفاقی روی خواهد داد. لیبی نیز همچنان متشنج است. در عراق جنگ شهری ادامه دارد و روزانه ده ها نفر جان خود را از دست می دهند. در ایالات متحده اکنون این پرسش برای مردم مطرح است که چرا کشوشان می خواهد اشتباه خود را تکرار کند.
مهم نیست که اهداف چگونه مورد حمله قرار گیرند و از چه تسلیحات پیشرفته ای استفاده شود، موضوع این است که در صورت حمله افراد بی گناه، کودکان و افراد مسن جان خود را از دست می دهند آن هم به دلیل حمله ای که با شعار حفاظت از جان مردم انجام شده است.
واکنش جهان به این حمله این خواهد بود که اگر نمی توان روی قوانین بین المللی حساب کرد پس باید راهی دیگر برای تامین امنیت یافت. در نتیجه شماری از کشورها به فکر تولید سلاح هسته ای و کشتار جمعی می افتند و منطق آنها نیز این خواهد بود که اگر بمب داشته باشیم، کسی به ما حمله نمی کند.
ما باید به استفاده از زبان زور پایان دهیم و در مقابل در راه مبناهای سیاسی، دیپلماتیک و متمدن قدم برداریم.
گزارش ها حاکی از آن است که گروه های نظامی در حال آماده شدن برای حمله ای دیگر هستند که این بار علیه اسرائیل خواهد بود .
فرصت جدیدی برای پرهیز از اقدام نظامی در روزهای اخیر پدید آمده است. آمریکا ، روسیه و دیگر اعضای جامعه بین المللی باید از تمایل دولت سوریه به تحت کنترل بین المللی در آوردن ذخایر تسلیحات شیمیایی و انهدام آنها، استفاده کند. از اظهارات اوباما اینچنین برمی آید که از نگاه واشینگتن این اقدام می تواند جایگزینی برای حمله باشد.
من از تمایل رئیس جمهور آمریکا به ادامه گفت و گو با روسیه بر سر سوریه استقبال می کنم. ما باید با یکدیگر همکاری کنیم تا این امید را زنده نگاهداریم. ما در نشست گروه هشت در ماه ژوئن برای ادامه گفت و گو ها توافق کردیم.
اگر بتوانیم از گزینه نظامی علیه سوریه پرهیز کنیم، آنگاه فضای امور بین المللی بهبود می باید و اعتماد چندجانبه تقویت خواهد شد. گشایش درها برای همکاری در موضوعات حیاتی ، موفقیت همه ما خواهد بود .
همکاری و روابط شخصی من با اوباما بر مبنای اعتماد است. من به این موضوع می بالم. من سخنرانی وی را در روز سه شنبه به دقت گوش دادم. البته من با این نکته که وی موضوع آمریکا را از دیگران جدا می کند و می گوید سیاست آمریکا آن چیزی است که ایالات متحده را متقاوت کرده، موافق نیستم. این خیلی خطرناک است که مردم را تشویق کنیم خود را تافه جدا بافته بدانند و مهم نیست انگیزه چه باشد. در جهان کشورهای بزرگ، کوچک؛ فقیر و غنی وجود دارند که تاریخی طولانی از دمکراسی دارند یا اینکه در راه دستیابی به دمکراسی تلاش می کنند. سیاست های آنها نیز متفاوت است. همه ما با هم متفاوت هستیم . اما نباید خدا را فراموش کرد . خداوند همه ما را مساوی آفریده است.
ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه
منبع: دیپلماسی

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر