انتشار یك تمبر پست در عراق در آگوست ۱۹۲۳ و زمانی كه این سرزمین هنوز كاملا از كنترل انگلستان خارج نشده بود به صورت یك جنجال جهانی درآمده بود كه اشاره كوتاهی به آن، تا حدی ریشه و پیچیدگی مسئله آن سرزمین پرغوغا را به دست می دهد.
نمای طاق كسری در تیسفون (تلفظ پارسی آن: تیسپهان) بر این تمبر چاپ شده بود و همین تصویر بود كه تفسیرهای گوناگون به دنبال داشت.
 |
| نقشه قلمرو ايران در دوران امپراتوری دنیا سالار ساسانی که به علت نامعلومی از هم پاشید، غربیها اصرار دارند که با حمله اعراب صحرا نشین که قبایل بسیار بدوی بودند و حتی زبان گفتگو هم نداشتند چرا که همیشه سر و صورت خود را میبستند تا از طوفانهای شنی در امان باشند و به همین دلیل بیشتر با اشاره سر با یکدیگر گفتگو میکردند، به ایران از بین رفت که این یک دروغ و جعل تاریخی است که بسیار مورد علاقه ی غربیها است، اعراب بعد از بین رفتن امپراتوری ساسانی، به بازماندگان این امپراتوری حمله کردند و آنچه که باقی مانده بود وحشیانه از بین بردند. |
ایرانیهای دوران امپراتوری دنیا سالار ساسانی طاق كسرای۵۴ متر در۲۷ متری را «شاهیگان سپید به معنای كاخ سپید» می خواندند. (همانطوری که مجسمه آزادی آمریکا، در واقع یک کپی از تندیس میترا خدای ایرانی هاست که در موز لوور فرانسه قرار دارد، و در کاوشگریهای باستان شناسی از ایران بدست آمده است، نام کاخ سپید آمریکا نیز در واقع کپی نام کاخ شاهنشاهان ساسانی است.)
( این بخش از تاریخ ایران یعنی دوران امپراتوری ساسانی، بشدت مورد تنفّر غربی هاست چرا که در طول قرنها امپراتوری ساسانی، آنها مجبور بودند در بارگاه امپراتوران قدر ساسانی مانند غلام و کنیز خدمت کنند، و هر چه امروز به نام خود تحریف و ثبت کردهاند، کپی از آن زمان ایرانی هاست، پس برای جبران ننگ تاریخ خویش این دوره از تاریخ پر شکوه ایران را با وجود هزاران هزار آثار بر جا مانده، تحریف، پنهان و یا کلا از بین بردهاند، تا هم ننگ خود و هم راهزنی تاریخی خود را پنهان کنند.)
تیسفون (مدائن و اینك سلمان پاكSalman پاک) واقع در ۳۵ كیلومتری جنوب شرقی بغداد هشت قرن پایتخت ایران بود.
که علاوه بر پایتختی ایران، به صورت مركز استان خورورن خاوروران (خاورواران ـ خاوران) ایران هم عمل می كرد و این استان ایران در آن عصر؛ كویت، سواحل شرقی كشور سعودی امروز (كه «گارهائه» نام داشت)، بحرین، قطر، حاشیه جنوبی خلیج فارس و همه عراق امروز را شامل می شد كه برخی از محلی ها آن را اِراك (ایران پایینی ـ پایین ایران) خطاب می كردند.
انتشار همین تمبر عامل جنجال سال ۱۹۲۳ بود كه از ماه آگوست آغاز شده بود. این تمبر ۱۷ ماه پس از به قدرت رسیدن رضا شاه کبیر كه احساسات ناسیونالی ایرانیها تحت تاثیر وطن پرستی شدید رضا شاه و بعد از ۲۵۰ سال سلطنت ننگین قاجار تحت حکومت و نفوذ آخوندها به ذلیلترین نقطهی خود رسیده بود، تازه داشت زنده میشد و این تمبر در جهت یادآوری اینکه عراق بخشی از ایران است چاپ گشته و با هدف برگشت عراق به مام میهن یعنی ایران و همچنین تلاش رضا شاه برای برگرداندن جزایر سه گانه و بحرین که به وسیله انگلیسیها از ایران جدا شده بود، انجام گرفت که خشم انگلیس را برانگیخت.
رضا شاه برای برگرداندن این بخش از کشور به دادگاههای جهانی شکایت کرده بود و پافشاری عجیبی مینمود.
و برای اینکه این بخش به ایران باز نگردد، انگلیسیها به ظاهر از عراق بیرون کشیدند و عراق را در سوم اکتبر سال ۱۹۲۳ به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناختند.
بعدها در اوایل دهه ۱۹۶۰ ژنرال عبدالكریم قاسم رئیس وقت دولت عراق «ساخت انگلستان» كه با كودتای سال ۱۹۵۸ به سلطنت كوتاه مدت در عراق پایان داده بود به استناد نقشه جغرافیایی «استان خاروران» ایران به مركزیت مدائن (تیسفون) كه كویت بخشی ازآن بود مدعی مالكیت این سرزمین شد (البته عراق از دهه چهارم قرن بیستم این ادعا را داشت ولی آن را به صورتی ملایم مطرح می کرد)، و صدام حسین بعدا برای تصاحب همه قسمت های باستانی آن استان ایران باستان و از جمله میشان (حاشیه غربی خوزستان)، با هدف عراقی كردن طاق كسری و محدوده تاریخی مدائن دست به مرمت آن زد و ... كه پس از موفق نشدن در جنگ هشت ساله با ایران، از ادامه تعمیر كاخ شاهان قدیم ایران دست برداشت.
ویرایش مقالهای که به قلم (نوشيروان کیهانی زاده) در سایت تاریخ ایران به چاپ رسیده است.
منبع مقاله نوشیروان کیهانی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر