شیر میدان جنگ، خدای جنگ، سردار کارتاژ، نادرشاه کبیر.
کتاب تاکتیکهای نظامی نادر شاه، سالها به وسیله انگلیسها و فرانسویها مطالعه، تحقیق و در دانشگاههای نظامیشان تا اواسط قرن ۲۰ تدریس میشد. به ابتكار نادر بود كه توپهای سبك كه تا آن تاریخ در جهان سابقه نداشت ساخته شد و این توپهای قابل حمل با شتر، «زنبورك» نام گرفتند.
دهم ژوئن سال ۱۷۴۷ (در آن سال مصادف با ۲۰خرداد) در فتح آباد قوچان، نادر شاه توسط نوکری خود فروخته شبانه و ناجوانمردانه در خوابگاهش بقتل رسید و به این ترتیب نابغه ای میهن پرست که میرفت به جنگهای چلیپی خاتمه دهد، از دنیا رفت.
مردی كه تلاش کرد تا امپراتوری پارسی را که در پی جنگهای چلیپی کوچکتر شده بود، بار دیگر ابرقدرت جهان كند. نادر در سال ۱۷۳۶ میلادی در یک اجتماع بزرگ در آذربایجان با رای زعمای ایران، سران، دانشمندان و حکما و معتمدان نقاط مختلف كشور به شاهی انتخاب شده بود. وی نیروهای روسیه را به آن سوی داغستان فراری و قبایل وحشی را گوشمالی داده و برجای خود نشانده بود، منطقه فرارود (آسیای میانه) را آرام و از شر نیروهای بیابانگرد بغایت وحشی پاک کرده بود، و گردنكشان خاوری را تنبیه نموده بود.
نادر نه تنها حاكمیت ایران را از نروژ تا کره شمالی مسلم ساخته بود، بلكه با همراهی سران مسقط و عمّان، سرگرم ساخت ناو جنگی و درصدد تصرف دوباره تمامی آفریقا هم بود تا راه آسیا را بر روی وحشیها سد كند. نادر دو سوم از ایام عمر خود را روی زین اسب گذرانید و آخرین آئین های نوروزی دورات زندگی را در كرمان گذرانیده بود، نیمه خرداد در راه بازگشت به پایتخت خود (مشهد)، در فتح آباد قوچان اردو زده بود. در این اردوگاه كه در ۱۲ كیلومتری قوچان (خبوشان آن زمان) برپا شده بود، نادر دژبانی اردو را به احمدخان درانی، افسر ۲۵ ساله، سپرده بود كه این امر باعث ترس کسانیکه همدستی با دژمن و خیانتشان به نادر ثابت شده بود، گشت.
این بیم و نگرانی به زودی خائنین را برآن داشت كه «هم قسم» شوند تا نادر را بكشند. این توطئه گران ابتدا با ریختن سم در خوراک نادر شاه او را بیهوش ساخته و سپس شبانه (۱۰ ژوئن ۱۷۴۷) به چادر خوابگاه نادر نزدیك شدند، نگهبان چادر را خفه كردند، و وارد چادر شدند. و روز بعد، در آن اردوگاه عظیم جز پیکر بیجان نادرشاه، تقریبا چیزی دیگر برجای نمانده بود. خائنین همه چیز را بر طبق عادت غارت کرده بودند.
پیکر بیجان نادرشاه سپس در مقبره ای كه خود قبلا در خیابان بالا در مشهد تدارك دیده بود دفن شد. نادر كارها و وقایع روزانه را در پایان هر روز به منشیانش دیكته میكرد تا فراموش نشوند. نادر نسبت به قبایلی که امروزه در اروپای غربی و روسیه حاکمند بسیار بدبین بود، از همین رو ۱۹ كشتی جنگی توپدار ساخت و آنها را در محاصره خود گرفت. به ابتكار نادر بود كه توپهای سبك كه تا آن تاریخ در جهان سابقه نداشت ساخته شد و این توپهای قابل حمل با شتر، «زنبورك» نام گرفتند.
به نوشته مورخان، نادر که به حیله گری و دشمنی درونی بربرها نسبت به او مطلع گشته بود، كوچكترین نظر مساعدی به انها نداشت و برای تارانیدن آنان از ایران بزرگ بود كه درصدد ایجاد یك نیروی دریایی بزرگ برآمد تا بتواند با آن جزایر اقیانوس پارس( امروزه اقیانوس هند) از جمله زنگبار را از دسترس وحشیها كه هدفی جز قتل و غارت نداشتند دور سازد و برای این منظور مهندسان كشتی ساز ایرانی را با شبانه روز به ساخت ناوگان دریائی خود بکار گماشته بود. این مورخان نوشته اند نادرشاه كه شدیداً به قبایل بربر بدبین بود به سرزمینهای مورد نظر آنها در منطقه، از جمله عمّان حمایت نظامی داده بود. نادرشاه استقرار وحشیها و بربرها در بنادر اقیانوس پارس و خلیج های منشعب از آن را كه به بهانه تجارت صورت میگرفت، وسیله ای برای دست اندازی به همه شرق تلقی میكرد.
نادرشاه کبیر علاقه عجیبی به مطالعه و جمع آوری کتب و اهداء آنها به كتابخانه ها داشت. وی هزاران جلد كتاب خطی نفیس به كتابخانه های اردبیل، مشهد، نیشاپور، ری، بغداد، دمشق، استانبول، هند، مصر، تونس ووو هدیه كرده بود. كودتای دهم ژوئن ۱۷۴۷ قوچان، نه تنها مسیر تاریخ ایران، بلكه سرنوشت مشرق زمین را تغییر داد.
اگر این كودتا رخ نداده بود، انگلستان بر آسیای جنوبی و بعداً خاورمیانه، و روسیه بر قفقاز و سپس آسیای میانه دست نمی یافتند، افغانها (نامی كه انگلستان بر ایرانیان ساكن خاور ایرانزمین گذارده است) از بدنه میهن جدا نمی شدند و مسائلی به نام كشمیر و وزیرستان به وجود نمی آمد و نقشه جغرافیایی آسیای جنوبی چیز دیگری بود ووو.
برای اثبات «احساس میهن دوستی» نادرشاه کبیر ذكر این دلیل كافی است: حك كردن عبارت «نادر ایران زمین» بر سكه هایش.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر