تا در جنگ، عشق بورزد و درعشق بجنگد.
آدمیزاد در زندگیش آنقدرفرصت نداردکه بهمه کاری برسد
فصلهای کافی در اختیار ندارد
تا فقط یک فصل برای همه هدفهایش داشته باشد
اقلیدس، اشتباه میکرد
آدمی نیاز دارد تا در یک آن هم دوست بدارد و هم نفرت بورزد
با همان چشمها بخندد و بگرید
با همان دستها سنگ بیاندازد و گرد بیاورد
تا در جنگ، عشق بورزد و درعشق بجنگد
تا نظم و نسق ببخشد و آشفته کند
بخورد و هضم کند
آنچه سالها و سالها بطول میانجامد
تا تاریخ انجام دهد
آدمی فرصت ندارد
وقتی از دست میدهد، جستجو میکند
وقتی مییابد، فراموش میکند
وقتی از یاد میبرد، عاشق میشود
وقتی عاشق میشود
فراموشی آغاز میشود
و روحش موسمی است
روحش بس مجرب است
تنش اما برای همیشه خام و ناآزموده باقی میماند
میکوشد و از دست میدهد
گیج و خراب
چیزی یاد نمیگیرد
مست و کور در لذتها و در رنجهایش
میمیرد، مثل انجیرها در پاییز
آمرزیده و سرشار از خویش و شیرین
برگهایش خشک میشوند و بر زمین میریزند
شاخه های لختش بجایی اشاره میکنند
که در آن برای همه چیزی فرصت هست.
یهودا آمیچای
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر