عاشورا یک آئین یهودی و مسیحی است که پس از جنگ جهانی اول توسط انگل استان و فرانسه و روسیه، باهمکاری شبانه روزی نوکران مذهبی، مجاهد و چپ در ایران ترویج یافت و این حماقت شد، آئین مردم یکتاپرستی که خدایشان خدای پندار و گفتار و کردار نیک و نور بود.
به بهانه عاشورا و یا روز عزاداری برای دشمنان این سرزمین و کشندگان نیاکانمان.
امام حسین میگوید:
ما از تبار قریش هستیم و هواخواهان ما عرب و دشمنان ما ایرانی ها هستند. روشن است که هر عربی از هر ایرانی بهتر و هر ایرانی از دشمنان ما هم بدتر است. ایرانی ها را باید دستگیر کرد و به مدینه آورد و زنانشان را به فروش رساند و مردانشان را به بردگی و غلامی اعراب گماشت.
امام سوم شیعیان کتاب «سفینه البحار و مدینه الحکام و الآثار» صفحه ۱۶۴ نوشته شیخ عباس قمی
شیخ عباس قمی از برجستهترین روحانیون شیعه و نویسنده کتاب درهای بهشت و یا مفاتیح الجنان است.
بر طبق کتاب تاریخ طبری تاریخنگار جنگ جهانی اول،
ص ۳۰۰۷: حضرت عباس با ۵۰ تن، یورش میبرند و مشکها را پر از آب می کنند. و پیش حسین باز میگردند.
ص ۳۰۱۸: روز تاسوعا، وفتی زینب بیتابی می کند، «حسین بدو پرداخت و آب به چهرهاش ریخت»
ص ۳۰۲۱: روز عاشورا، «حسین و همه ی یارانش»، با مشک آب موهای زائد بدن خود را زدودند.
جالب است. کتابی که با این جزئیات، وقایع کربلا را، در حدود یک صد صفحه نوشته، بریده شدن دو دست عباس، و تشنه بودن امام حسین در روز عاشورا را از قلم انداخته. و در عوض، تاکید داشته که امام حسین به اندازه کافی، تا روز عاشورا، آب در مشک داشته و حتی واجبی گذاشته است.
ما تا حالا برای چی گریه می کردیم؟ برای یک مشت دروغ؟
بر بزرگان جمت اشکی نمی ریزی ولی
در عزای تاژیانت عیش عاشوراستی
بر ابومسلم نمیگریی که خنداندت ولی
در غم طفلان مسلم شیونت برپاستی
صد هزاران لاله از ایران زمین شد داغدار
تو هنوزت شیون از داغ دل لیلاستی
اینهمه سردار ملی غوطه زد در خاک و خون
باز چشمت اشکریز اصغر و صغراستی
گریه بر خواری خود کن گر سر زاریت هست
خنده بر شادی خود کن گرت استغناستی
گریه کن بر انقراض دولت ایرانیان
کاین مذلتها همه برخاسته زآنجاستی
قرنها سعی تو در بیگاری بیگانه رفت
بر سرت بیگانه زآن رو سرور و آقاستی
صادق سرمد
کربلا صحرا نبود ، جلگه بود
هوا اونقدر هم گرم نبوده ، حسین هم تشنه لب نبوده!
دهم عاشورای سال ۶۱ هجری قمری برابر با ۲۱ مهرماه سال ۵۹ هجری شمسی است. بله عاشورا در فصل پاییز بوده!
پس این جنگ در گرمای تابستون نبوده بلکه در اواخر مهرماه و در فصل پاییز بوده، به نرم افزار های آنلاین تبدیل تاریخ مراجعه کنید
حتی اگر گرما هم بوده باشد برای هر دو سپاه این مسئله بوده!
کربلا صحرا نیست بلکه یک جلگه ی حاصلخیز در کنار رود پر آب فرات است. در این جلگه ی حاصلخیز بیش از شصت درصد مایحتاج کشاورزی مردم عراق تولید می شود. حالا صادرات عظیم خرمای عراق هم که مربوط به این منطقه است بماند.
امام سوم شیعیان و لشگرش تشنه نبوده اند.
اولا در صورت نبود آب هم می توانسته اند ازشیر شترهایشان استفاده کنند. که خوردن این شیر در میان مردم عرب بسیارپر طرفدار است.
دراحادیث و روایات و کتب تاریخی اسلامی متفقا همگی به نوره کشیدن امام حسین پیش از آغاز جنگ می پردازند. نوره همان واجبی است و برای استفاده از این ماده نیاز به آب برای دوش گرفتن است!
پس چطور آب در دسترس نبوده ؟
می گویند لشگر یزید آب را بر سپاه حسین بسته است!
چگونه ممکن است کسی بتواند روزدخانه ی پر آب فرات را ببندد؟
رودخانه ای که عرض آن در بعضی مناطق به چند صد متر می رسد!
اشکالی که وارد است اینست که اگر امام حسین برای جنگ میرفته چرا خانواده و بچه های کوچکش را همراه آورده بوده ؟
اگر امامان شیعه ادعا داشتند که از غیب مطلع اند و می دانسته اند که قرار است کشته شوند آیا قدرت تصمیم گیری باری مقابله با بحران را نداشته اند ؟ آیا کشته شدن حسین بهتر از پیروزی او و برقراری یک حکومت اسلامی مورد میلش بوده ؟
در کتاب تاریخ طبری یکی از دلایل جنگ ، دعوای عشقی میان حسین و یزید بر سر دختری زیبارو به نام ارینب دختر اسحاق آورده شده است که اگر دوست داشتید در این زمینه تحقیق کنید.
تا ديروز همه از چايي بدشون ميومد،الان همچين ميزنه رو ترمز وسط خيابون انگار تكيلا نذري ميد
هوی نیما پاشو برو یه دسته را افتاده از پیروزی تا امام حسین داره شیر کاکائو داغ با کیک میدن!
گویند روزی یکی از اصحاب پرسید در روز عاشورا چرا همیشه خورش قیمه دهند
امام نقی نگاهی بر ایشان انداخت با تامل فرمود چون شمر ملعون، حضرت و یارانش را در صحرا قیمه قیمه کرد.
یکی دیگر از اصحاب از گوشهای گفت: مردیم از نفخ لپه لعنت بر معاویه! ای کاش کبابش میکردند.
روزی حسنین بر امام تقین (ع) وارد شده و پرسیدند: یا ابن التق، در مقایسه دو تاکتیکِ متفاوت
با ظالمان، جنگ حسین بهتر بود یا صلحِ حسن؟ نقی (ع) در جواب فرمود: نه جنگِ حسین و نه صلحِ حسن.
چیزی فی مابین این دو: تاکتیکی مثل اسهالِ زینالعابدین که نه جنگ کرد و نه صلح!
و اما بشنوید از گروهی ضد انقلاب فتنه گر که ظهر امروز در تجمعی بدون مجوز و محدود در صحرای کربلا با سناریوی نخ نما و پوسیده تظاهر به تشنگی کرده تا به خیال خام خود برای جنگ تبلیغی استعمار علیه نظام خوراک تهیه کنند.
(اگر ۱۰۰ سال پیش ۲۰:۳۰ داشتیم)
البته لازم به ذکر است بنا به درخواستهای فراوان مردم شریف و مومن کوفه واطراف سربازان گمنام امام زمان(یزید) در برابر این مزدوران ایستادگی کرده اند و جلوی اغتشاش این اقلیت۷۲نفری که از موساد و سازمان سیا خط میگرفتن رو گرفتن!
(خبرهای تکمیلی در بخشهای بعدی خبر)
گفتگوی ویژه خبری امشب در خصوص دستهای پشت پرده استکبار مجوس و نقش بصیرت در زمان فتنه
با حضور سردار شمربن ذی الجوشن
امام نقی بعد از اختراع ماشین زمان توانست زمان را به قبل از واقعه عاشورا بازگرداند و با یاری رساندن به جدش حسین توانست شکست سختی بر یزیدیان وارد کند و سر یزید و یارانش را بریده و حسین را به تخت خلافت بنشاند. ولی وقتی با ماشین زمان به دوران خود بازگشت متوجه شد که مردم به جای اینکه برای حسین عزاداری کنند، برای یزید و یارانش عزاداری میکنند. از همه بدتر اینکه دیگر از خمس و زکات و مال مفت اهدایی شیعیان ابله هم خبری نبود. امام برای تصحیح این اشتباه دوباره سوار ماشین زمان شدند و به زمان حسین بازگشتند و با لباس مبدل شخصا سر حسین را جدا کرده و تقدیم یزید نمودند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر