من در فکرم یک زن هستم و نه در جسمم.
پروژهٔ حمایت از زنانی که مبتلا به سرطان سینه شدهاند، پروژهای انسانی و در خور ستایش است که نگاه بشر را از جسم زن به موجودیت واقعی او میکشاند، و در حمایت از این زنان، طالب برخورد منطقی جامعه و افراد، مخصوصاً نزدیکان و شوهران این زنان، به این پدیده میباشد.
دیدن انسان در مجموع، و نه فقط جسم او، در مورد، زنان و مردانی که، مادر زادی، بر اثر بیماری و یا تصادف، مجبور به داشتن جسمی متفاوت میشوند، و بر خورد انسان گونهٔ آحاد یک جامعه با آنان، نشان دهند فرهنگ و خردمندی افراد و نمایانگر برتری دید مردم آن جامعه میباشد.
در اینگونه موارد، میبایستی همیشه این سئوال مطرح شود که اگر من جای او بودم، دوست داشتم دیگران با من چگونه رفتار کنند؟ و در نتیجه همان رفتاری را داشته باشیم که دوست داریم با ما داشته باشند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر