زنان دلاور ایران در برابر یک دنیا خباثت و پستی و پلیدی، از غرب و شرق، ایستاده اند
عشق پیش از هر چیز آئینه ایست
که زنان زیبا و طناز دوست دارند خود را در آن بنگرند
و زنان شاد و رویایی دست بدامنش میشوند
آنگاه قلب را تسخیر میکند، درست شبیه تقوا
و رنجورش میکند، بسخره اش میگیرد
و جان را جلا میدهد، پاک میکند
بعد، افول است و لرزش پاها، آنگاه
مغاک است
دستها بدیواره های خلاء چنگ میزنند
فروغلتیدن بقعر گردابهاست
عشق فریبنده است
ناب و مهلک
باورش نکن
چه بسیار کودکانی
که قدم بقدم درمیان رود کشیده میشوند
بتماشا میروند، تن میشویند و غرق میشوند.
ویکتور هوگو، شعر قلب بزرگ ما
تهران ۸ مارس - ۱۷ اسفند سال ۵۷ تقریبا یک ماه بعد از روز خودکشی دسته جمعی مردم ایران
تهران یک سال پیش از روز ۲۲ بهمن سال ۵۷ یا روز خودکشی دسته جمعی مردم ایران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر