
آگاهان و کنجکاوان جوان غربی که سال هاست تاریخ و مطالب دروغین بخوردشان داده میشود, بتازگی پرسش تفکر انگیزی را مطرح ساختند و ان این است که: چرا تمامی آثار باستانی دنیا شبیه یکدیگر اند ؟ پاسخ ان بسیار ساده است چون دنیا توسط امپراتوری های ایرانی, هخامنشی, ساسانی و صفوی گردانده شده و توسط آنان آباد گشته است . شاهد و دلیل و مدارک ؟
ساخت گنبد و منار و برج و بارو و کاخ و قلعه به عنوان میراث زمان امپراتوری ساسانی در دنیا شناخته شده است که این معماری در زمان امپراتوری صفوی که تا حدود ۳۰۰ سال پیش بر تمامی دنیا حکومت میکرد به اوج خود میرسد. من بدون اینکه کوچکترین توضحی بدهم , پاسخ این پرسش را توسط چند عکس در زیر , به کسانی که هنوز نمیدانند ولی یک اشاره آنان را بس است واگذار میکنم .
با ذکر دو مطلب : ۱- از نظر تاریخی و زمانی, قدمت ساخت این گنبد ها در گوشه و کنار دنیا , همگی مربوط به قرن ۱۵-۱۶-۱۷ است که همگی برابر با دوران حکومت امپراتوری صفوی بر دنیا میباشد و قدمت ساخت و ساز های سنگی عظیم در جای جای دنیا همگی برمیگردد به تاریخی که دو امپراتوری عظیم در دنیا حکومت میکرد یعنی دوران ساسانی و دوران امپراتوری هخامنشی
۲-اکثر این کاخ ها تبدیل به کلیسا, مسجد و عبادت گاه های احمقانه شده اند و نامشان دگرگون و دروغین شده است

ساخت سه بعدی بنای تاج محل توسط معماران ایرانی در دوران امپراتوری جهان شمول صفوی و زمانی که شاه جهان از طرف شاهنشان صفوی در هند که تا جنگ جهانی اول هنوز جز خاک ایران بود, حکومت میکرد. برای اینکه تاجمحل چنین حالت عمودی نسبت به سطح زمین یابد، و حالت سه بعدی بگیرد معماران ایرانی منارهها را با شیب کمی به بیرون ساختند. بنای تاجمحل در ساعات مختلف روز رنگهای متفاوتی به خود میگیرد به طوری كه در هنگام صبح به رنگ صورتی، در عصر به رنگ سفید شیری، و در شب وقتی نور ماه روی آن میافتد به رنگ طلایی است. گفته میشود استفاده از چنین ایدهای در این بنا نشاندهنده ذات تغییرپذیر انسان است كه این مسئله در اخلاق و رفتار همسر شاهجهان كاملا نمود داشته است.گفته میشود ساخت بنای تاج محل در سال ۱۶۳۲ میلادی برابر با۱۰۴۲ خورشیدی آغاز شده و در سال ۱۶۴۸ میلادی برابر با ۱۰۵۸ خورشیدی به پایان رسید و محوطه سازی و ساخت باغ این کاخ تا پنج سال پس از آن ادامه داشته و در سال ۱۶۵۳ میلادی ساخت مجموعهکامل به پایان رسید. در ساخت این آرامگاه ده ها هنرمند و صنعتگر ایرانی شرکت داشته اند . تاجمحل از پرآوازهترین بناهای جهان و کاخ زیبا و باشکوهی است که در نزدیکی شهر آگره و در ۲۰۰ کیلومتری جنوب دهلی نو پایتخت هند واقع شده است و مانند دیگر ساخت و ساز های ایرانی از عجایب ساختاری دنیا بشمار میرود. این بنا به دستور شاهجهان، از شاهان دست نشانده امپراتوری صفوی در استان هند و به منظور یادبود همسر ایرانیتبارش، به نام ارجمند بانو بیگم مشهور به ممتاز محل که در سال ۱۶۳۱م در سفری جنگی به هنگام وضع حمل فوت کرد بنا شده است. به دستور شاهجهان پیکر بیجان بانو بیگم به این کاخ که برایاش ساخته شده بود آورده شده و در این کاخ دفن میشود تا شاه جهان که عاشقانه او را دوست داشت , همواره در کنار او باشد . شاه جهان وصیت میکند که پس از مرگ در همانجا به خاک سپرده شود . پس از اینکه انگلیسی ها هند را از ایران جدا کرده و آنجا را تصرف کردند, چون مزار شاه جهان و همسرش را دیدند, و چون بغایت احمقند, این کاخ را بعنوان مزار و آرامگاه به مردم جهان شناساندند ! همانطور که مشخص است، نام این بنا، ایرانی است. این ساختمان بر پایه معماری ایرانی بنا شده است. احمد لاهوری و برادرش استاد حمید لاهوری (سده یازدهم هجری) سرمعماران ایرانی سازنده تاجمحل در هندوستان بودهاند. در برخی متون نیز از عیسیخان شیرازی و امانتخان شیرازی طغرانویس، که هر دو ایرانی بودهاند نام برده شده است، که گویا خوشنویسی کتیبههای در و دیوارهای تاجمحل به امانتخان واگذار شده بوده است. گیوین هامبلی، نویسنده کتاب «شهرهای هندوستان گورکانی»، مینویسد که ریشههای ایرانی تاجمحل، نخستین و پایدارترین برداشتی خواهد بود که یک دانشپژوه رشته معماری اسلامی با دیدن این بنای یادبود حاصل میکند. به نظر او، تاجمحل نمونهای از معماری صفوی است و در واقع، نمایانگر حد اعلای نبوغ ایرانی در هنر معماری در خاک هند است. هامبلی با استناد به سخنان هرمان گوتز، کارشناس تاریخ هنر، میافزاید: «تاجمحل از بهترین نمونههای معماری است که با ذوق و سلیقه صفوی انجام شده است.
هر چهار وجه تاجمحل به صورت قرینه ساخته شدهاند و در طراحی آن از اصول تقارن در معماری به زیبایی استفاده شده است.
در طول شورشهای سال ۱۸۵۷ در هند بسیاری از سنگهای قیمتی این بنا توسط انگلیسیها از دیوارهای تاجمحل جدا شد و به این کاخ آسیب های هولناکی توسط وحشی های انگلیسی وارد شد . پیش از این هم , یعنی در ۲۰۰ سال پیش که هند از ایران جدا شد و انگلیسی ها آنقدر هندی کشتند که وقتی راه میرفتند تا زانو در خون بودند, اموال این کاخ که شامل صد ها جعبه و صندوق جواهر, فرش های گرانبها ی ابریشمی ,پرده ها و پارچه های زربافت , نقاشی های عظیم از پادشاهان ایرانی و همسرانشان که در جواهر و لباس های ابریشمی غرق بودند, تخت پادشاهان, تخت خواب , کمد ها, میز ها, صندلیها , ظروف طلا و نقره و کارهای ساخت دست که از عاج و جواهر ساخته شده بوده و آنچنان هنر عظیمی در هر یک از آنان نهفته بود که حیرت بنده را بی اختیار برمیانگیخت همگی توسط انگلیسی ها به تاراج رفته و امروزه برخی از این جواهرات را به سر و گردان ملکه خود آویزان کرده و او را با افتخار در خیابان ها گردانده و به توحش و دزدی های خود افتخار میکنند. و تمامی هنر ایرانی را بنام انگلیسی و فرانسوی به دنیا معرفی میکنند!

عمارت پارلمان آمریکا، در شهر واشنگتن و در بالای تپه ی کاپیتول قرار گرفته است.اولین جلسهی کنگره، روز ۱۷ نوامبر ۱۸۰۰ با وجود نیمه ساخت بودن عمارت، در آن برگزار شد. گنبد چدنی عمارت پارلمان اولین گنبد قرار گرفته بر روی ساختمان نیست، بلکه دومین است. گنبد اولیه پس از گسترش عمارت در دههی ۱۸۵۰ میلادی برای جا دادن قانونگذاران روزافزون ایالتهای جدید، با گنبد تازهای جایگزین شد. این گسترش، طول عمارت را دو برابر، اما گنبد چوبی اولیه را کوچکتر کرد.
کلیسای جامع سنت پاول

کلیسای سنت پاول که در قرن ۱۷ ساخته شده، یکی از مشهورترین و شناسترین جاذبههای لندن است. این کلیسای جامع طی بمبارانهای جنگ جهانی دوم، به طور قهرمانانهای توسط آتشنشانان از کام آتش نجات پیدا کرد. گنبد تحسین برانگیزش از قصر سلطنتی سنت پیتر در رم الهام گرفته و ارتفاع آن به ۱۰۸ متر میرسد. گنبد بلند بیرونی باعث شگفتی میشود، در حالیکه دو گنبد درونی کوتاه به معماری داخلی توازن میبخشند.
گنبد بزرگ سانچی

گنبد بزرگ سانچی قدیمیترین ساختار سنگی هند است و اصالتا به سفارش امپراتور آشوکای عظیم در قرن سوم پیش از میلاد ساخته شد. هستهی ساختمان یک گنبد آجری است که روی مجسمههای بودا ساخته شده است. یک قرن بعد این گنبد با صفحات سنگی تا تقریبا دوبرابر اندازهی اصلیاش گسترش یافت. بالای گنبد صاف شده و بر روی آن سه چتر قرار دارد.
مسجد شیخ لطفالله

مسجد شیخ لطفالله که در قرن ۱۶ در اصفهان ساخته شده، یکی از شاهکارهای معماری ایرانی است. برخلاف مسجد شاه، اینجا به عنوان مسجدی خصوصی برای خانوادهی سلطنتی ساخته شده بود. به همین دلیل، این مسجد منارهای ندارد و اندازهاش کوچکتر است. به دلیل گنبد زیبا و عریضاش، اغلب در طول تاریخ، از مسجد شیخ لطفالله به عنوان مسجد گنبد دار نام برده شده است.
ریشستاگ(Reichstag)

ریشستاگ در اصل سال ۱۸۹۴ برای پاسخ دادن به نیاز امپراتوری آلمانی تازه متحد شده به یک ساختمان پارلمانی بزرگتر ساخته شد. معمارش، پاول والوت قصد داشت که ریشستاگ یادآور قصر رنسانسی باشد. در سال ۱۹۳۳ این ساختمان به شدت در آتش سوزی که توسط کمونیستهای هلندی به پا شد، شدیدا آسیب دید. پس از اتحاد دوبارهی آلمان این مکان تبدیل به محل ملاقات پارلمان مدرن آلمان، بوندستاگ شد. ریشستاگ در نتیجه بازسازی، دچار تغییرات قابل توجهی شده، مانند گنبد شیشهای جدیدی که توسط معمار انگلیسی، نورمان فاستر طراحی شده است. گنبد دارای منظرهی ۳۶۰ درجهای از اطراف شهر برلین است.
سانتا ماریا دِل فیوره(Santa Maria del Fiore)

ساخت قصر سلطنتی سانتا ماریا دِل فیوره در سال ۱۲۹۶ به سبک گوتیک آغاز و در سال ۱۴۳۶ به پایان رسید. این قصر کلیسای جامع زیبای فلورانس و نماد این شهر است. این قصر سلطنتی یکی از بزرگترین کلیساهای ایتالیا است و تا زمان مدرن، گنبد مشهورش بزرگترین گنبد دنیا بود. این بنا همچنان یکی از بزرگترین گنبدهای آجری دنیا است.
مسجد شاه

مسجد شاه (یا مسجد امام) در اصفهان یکی از شاهکارهای معماری ایرانی است. ساخت آن در سال ۱۶۱۱ آغاز شد و شکوه جلالش بیشتر به دلیل زیبایی موزاییکهای هفت رنگ و خطوط نستعلیق آن است. سلسلهی صفوی ساخت گنبد ایرانی رنسانسی را آغاز کردند و گنبد مسجد شاه با ارتفاع ۵۳ متر، بلندترین گنبد اصفهان بود. ویژگی بارز گنبدهای ایرانی، موزاییکهای رنگی آن است که خارج گنبدها را مانند داخل آنها میپوشاند.
گنبد سنگ

این گنبد که ساخت آن در اصل سال ۶۹۱ پس از میلاد مسیح به پایان رسید، یکی از ابتداییترین موفقیتهای معماری اسلامی است. این گنبد در بالای معبد ماونت، یکی از بزرگترین مکانهای مذهبی دنیا قرار دارد. با وجود مفهوم مشترکشان، گنبد سنگ مسجد نیست، بلکه آرامگاهی است که در زیر سقف بلندش از یک سنگ مقدس حفاظت میکند. احتمالا این گنبد شگفتانگیزترین ساختمان در شهر قدیم است که بالای آن با طلا پوشیده شده و از دور قابل رویت است. داخل این گنبد نیز پوشیده از سرامیک، موزائیک و خطاطی عربی زرق و برقدار است.
پانتئون

پانتئون در رم سال ۱۲۶ پس از میلاد به عنوان معبدی برای خدایان رومی ساخته شد و از قرن ۷ به عنوان کلیسای کاتولیک رومی مورد استفاده قرار گرفته است. معبد دارای گنبدی بتونی است که بخش بالایی آن باز است و این بخش از گنبد به «چشم» شهرت دارد. حدودا ۲ هزار سال پس از ساخت این معبد، گنبد مشهور پانتئون هم چنین بزرگترین گنبد تقویتنشدهی دنیا است.
کلیسای سنت پیتر

ساخت کلیسای سنت پیتر در سال ۱۵۰۶ آغاز و در سال ۱۶۱۵ به پایان رسید. معماران کلیسای سنت پیتر با الهام گرفتن از گنبدهای مشهور پانتئون و دووموی فلورانس به دنبال راهحلهای ساخت عظیمترین گنبد مسیحیت بودند. در سال ۱۵۴۷ میکلانژ با در نظر گرفتن معماری اصلی گنبد آن را دوباره طراحی کرد. گنبد سنت پیتر از کف کلیسا تا بالای صلیب روی آن، ارتفاعی حدود ۱۳۶ متر دارد و بلندترین گنبد دنیا به شمار میرود.

ساختمان «خزنه» در شهر باستانی پترا، همچون نگینی سرخ بود و به عنوان لوکیشن در فیلمهای مختلفی، از جمله «ایندیانا جونز» بهکار گرفته شده. احتمال داده میشود که این معبد تقریباً ناتمام، از بالا به پایین در صخره تراشیده شدهباشد، بنابراین، حفرههای هر طرف نمای خارجی گمراه کننده اند و ممکن است بعدها توسط خرابکاران ایجاد شدهباشد تا چهرهی این بنای زیبا را مخدوش سازند.

در قلب شهر رم، خرابههایی کهن جا خوش کرده که میراثدار معماری و تمدن درخشان امپراتوری ساسانی هستند. روزگاری در اینجا ساختمانهای دولتی قرار گرفته بودند. جایی که مردم گرد هم جمع شده و پیروزیهای ارتش قدرتمند ساسانی را جشن میگرفتند، جایی برای شنیدن سخنان دانشمندان، مکانی برای انتخاب اعضای سنا، تشکیل محکمه و حتی مبارزات خشن و غیر انسانی گلادیاتورها، جایی همین نزدیکی برگزار میشد. این منطقه به نام "انجمن رومی" (Roman Forum) شناخته میشود.












هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر