عکس پایین هم پدر محمد مختاری، نوجوان ایرانی است که در تجمع اعتراض آمیز ۲۵ بهمن ماه، بوسیله گلوله لباس شخصیها شهید شد .
شبیهند؟
اما یک تفاوت بزرگ دارند: بعد از شهادت محمد ابوخدیر، خانواده اش توانستند یک تشییع جنازه در غزه برای فرزندشان برگزار کنند، اما در مورد محمد مختاری نه تنها چنین اجازهای نیافتند که نیروهای لباس شخصی و انتظامی، با یورش شبانه به خانه محمد مختاری، پیکر فرزند را ربودند و در روز بعد، در یک تشییع جنازه فرمایشیِ دولتی، به عنوان بسیجی دفنش کردند!!
روایت پدر و برادر محمد مختاری دردناک است و عبرت آموز!
از این دست پدران و مادران دردمند، دلشکسته، و از همه مهمتر مظلوم در ایران موج میزند، پدر محمد مختاری، مادر سهراب اعرابی ، مادر ندا آقا سلطان، مادر ستار بهشتی و و و کم از محمد ابوخدیر پدر نوجوان کشته شده در غزه رنج نمیبرند، ولی چرا هیچ کس دلش به حال این پدر و مادران ایرانی نمیسوزد، چرا این پدر مادرها بجای دلسوزی و کمک، خود نیز تحت ستم واقع شده و تهدید میشوند! ولی تا دلت بخواهد برای محمد ابوخدیر و محمد ابوخدیرها دلسوزی شده و به آنها کمک میشود؟؟ چرا ایرانیها اینقدر تحت ستمند و هیچ سازمان و ارگان حقوق بشری و هیچ تنابندهای در دنیا غم این ملت مظلوم را نمیخورد؟؟
ظلم محکوم است، چه در ایران، چه غزه و چه هر جای دیگر! و اگر ظالم میبایستی به سزایش برسد، ابتدا جمهوری اسلامی باید به جرم جنایت در حق بشریّت مجازات شود.
منبع: مقاله در رجا نیوز با بزک
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر