فریدون مشیری
هوا هوای بهار است و باده باده ناب
بخنده خنده بنوشیم و جرعه جرعه شراب
در این پیاله ندانم چه ریختی پیداست
که خوش بجان هم افتاده اند آتش و آب
فرشته روی من ای آفتاب صبح بهار
مرا بجامی از این آب آتشین دریاب
بجام هستی ما ای شراب عشق بجوش
به بزم ساده ما ای چراغ ماه بتاب
گل امید من امشب شکفته در بر من
بیا و یک نفس ای چشم سرنوشت بخواب
مگر نه خاک ره این خرابه باید شد
بیا که کام بگیریم از این جهان خراب.
فریدون مشیری
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر