جشنواره هنرهای معاصر تهران بدلیل رعایت نکردن هنر و شئونات اسلامی از طرف یک تورگ بیسواد و بی خاصیت ضد ایران و ایرانی از روی بخل و حسادن تعطیل شد!همین آثار پنجاه سال دیگر با نان یک جک و جانوری بعنوان هنر غربی ثبت خواهد شد، همانکاری که با تمامی هنر ایران در طول تاریخ کردند، یعنی آنها را دزدیده، مدتی پنهان ساخته و سپس بنام خود، گران بحراج گذاشتند.
مجید سرسنگی دوزاری که از یکی از دانشگاه های معلوم حال انگل استان، یک عدد دکترا در رشته تئاتر به او تقدیم کرده تا بتواند در راس کار در ایران قرار بگیرد، تا بعدها به کار انگل استانهیها آمده و در زمان و مکان مناسب فرمان تخریب و یا دزدی را اجرا کند و ضربه را بزند، در یک حرکت قصاب گونه دستور تعطیلی هنر و نمایشگاه هنری را صادر کرد( از همان مدارک دکترا که به آخوند حسن روحانی تقدیم شده و آخوند حسن در دانشگاه انگلیس به زبان دورغوز آبادی از تز دکترای خود دفاع کرده است چرا که ایشان از سخن گفتن به زبان ناقص انگلیسی بطور کلی مرخص اند)
بهرحال تفحه صادره از انگلیس به نام مجید سنگی، ابلهی که در مقام مدیرعامل خانه هنرمندان قرار داده شده است و البته تنها هنرش دست به چماق سانسور شدن و توهین و تحقیر جامعه هنرمندان میباشد، به بهانه شئونات اسلامی و بیشتر از روی حسادت ارباب خود، جلو کار نیک و زیبای هنرمندان جوان کشورمان را گرفت.
پادو مجید سرسنگی، نوکر انگل استان و مدیرعامل خانه هنرمندان ایران ضمن پذیرفتن مسئولیت مستقیم تعطیل کردن این جشنواره هنری اعلام کرد زمانی که مسئولان برگزاری این جشنواره به او مراجعه کردند او با انعقاد قراردادی با برگزاری جشنواره پرسبوک موافقت کرد، اما در قرارداد ذکر شد که «آثار به نمایش درآمده در این جشنواره نباید به هویت خانه هنرمندان لطمه بزند، شائبه سیاسی بودن داشته باشد و همچنین با شئونات اسلامی و عرف جامعه نیز در تضاد نباشد.»
برای پی بردن به هنر اسلامی و شئونات دین مبین اسلام،( و یا فرهنگ قبایل وحشی و بربری که از زمان جنگ جهانی اول به ایران وارد و با زور کشتار به ملت ایران تحمیل کشته است) ناچاراً تصاویری از برخی هنرها و شئونات اسلامی که به خاطر آنها کار هنرمندان جوان کشورمان برچیده و تعطیل گشت را در زیر گذاشته و پیشاپیش از کسانی که از دیدن این تصاویر مکدّر میشوند، پوزش میطلبم.
تصاویری از هنر و شئونات اسلامی که ملاک سنجش هنر و شأن آدمی، برای عمله اکره رژیم آخوندی میباشند و هر زمان ایرانیها خواستند کردار نیکی انجام دهند، به خاطر رعایات این شئونات جلو آنها را گرفته و یا به خاطر رعایت نکردن این شئونات مجازات شدند و پادوهای انگلیس عجیب در حفظ این شئونات کوشیده و به رعایت آنها حساسیت دارند! به گوشه کوچکی از هنر و شئونات اسلامی توجه بفرمایید:
مسئولان خانه هنرمندان ایران جشنواره هنرهای معاصر پرسبوک را به دلیل آنچه که «مشکلات اخلاقی، سیاسی و مذهبی» نامیدند تعطیل کردند و با اخراج خبرنگاران از محل جشنواره مانع از تهیه گزارش از روند برگزاری و تعطیلی این جشنواره شدند.
در خانه هنرمندان ایران در تهران افتتاح شده بود، با دخالت مسئولان این مرکز هنری تعطیل شد.
مجید سرسنگی، مدیرعامل خانه هنرمندان: «در قرارداد ذکر شده که آثار به نمایش درآمده در جشنواره پرسبوک نباید به هویت خانه هنرمندان لطمه بزند، شائبه سیاسی بودن داشته باشد و همچنین با شئونات اسلامی و عرف جامعه نیز در تضاد نباشد.»
مجید سرسنگی، مدیرعامل خانه هنرمندان ایران ضمن پذیرفتن مسئولیت مستقیم تعطیل کردن این جشنواره هنری اعلام کرد زمانی که مسئولان برگزاری این جشنواره به او مراجعه کردند او با انعقاد قراردادی با برگزاری جشنواره پرسبوک موافقت کرد، اما در قرارداد ذکر شد که «آثار به نمایش درآمده در این جشنواره نباید به هویت خانه هنرمندان لطمه بزند، شائبه سیاسی بودن داشته باشد و همچنین با شئونات اسلامی و عرف جامعه نیز در تضاد نباشد.»
مدیرعامل خانه هنرمندان ایران میگوید این مرکز هنری برای حمایت از این حرکت فرهنگی هیچ پولی از برگزارکنندگان جشنواره نگرفته و فقط قرار بوده درصدی از فروش آثار در اختیار خانه هنرمندان قرار بگیرد. به گفته مجید سرسنگی مسئولان برگزاری جشنواره پرسبوک برخلاف تعهدشان آثاری را به نمایش گذاشتهاند که نه تنها با عرف و فرهنگ جامعه مغایرت دارد بلکه دارای مشکلات جدی اخلاقی نیز هست.
یکی از آثار بحثبرانگیز از ماهان مومنی
او همچنین افزود پیش از آغاز این جشنواره تذکراتی در خصوص برخی آثار از سوی مدیر گالریهای خانه هنرمندان به مسئولان جشنواره داده شد و آنها نیز قول دادند آثار مشکلدار را از جشنواره حذف کنند، اما به وعده خود عمل نکردند. مجید سرسنگی ضمن دفاع از تعطیل کردن این جشنواره گفت: «خانه هنرمندان ایران جای این بازیها نیست.»
جشنواره هنری پرسبوک که امسال قرار بود چهارمین دوره آن برگزار شود، جشنوارهای است مرکب از هنرهای مختلف تجسمی که به گفته برگزارکنندگانش سعی دارد مرز بین هنرهای مختلف را از میان بردارد. به گفته علی اتحاد و نیما زاغیان، برگزارکنندگان اصلی این جشنواره هنری، در چهارمین دوره این جشنواره آثار بیش از ۷۰ هنرمند در دو بخش مسابقه و خارج از مسابقه برای نمایش انتخاب شده بودند. این آثار شامل نقاشی، چیدمان، ویدیو آرت، حجم، مجسمه پوشیدنی، مجسمه زنده، پرفورمنسآرت و دیگر زمینههای متنوع و جدید هنرهای تجسمی بودند.
ماهان مومنی با اجرای اثری با نام «من افتخار میکنم که ایرانی هستم» یک پرچم ایران را پوشیده بود، اما حراست خانه هنرمندان ایران مانع از ادامه اجرای او شد.
به گفته نیما زاغیان، به هنگام افتتاج این جشنواره ناگهان مسئولان خانه هنرمندان ایران تعدادی از آثار را از دیوارها پایین کشیدند، در حالی که بیش از ۲۴ ساعت از چیدن و آویختن کارها میگذشت و تمامی آثار به تأیید مدیر گالریهای خانه هنرمندان ایران نیز رسیده بود. به جز پایین کشیدن چند اثر، شرح و توضیح بیش از ۲۰ اثر دیگر نیز از کنار آن آثار برداشته شد.
یکی از اجراهای این جشنواره نیز به دستور مسئولان خانه هنرمندان متوقف شد. ماهان مومنی با اجرای اثری با نام «من افتخار میکنم که ایرانی هستم» یک پرچم ایران را پوشیده بود که حراست خانه هنرمندان ایران مانع از ادامه اجرای او شد. چون نباید به ایرانی بودنش افتخار میکرد.
مسأله سانسور در برگزاری جشنواره پرسبوک با اخراج خبرنگاران از داخل گالریها، خاموش کردن چراغها و بستن زودتر از موعد درها به اوج خود رسید.(چون اگر از کارهای هنرمندانه جوانان ایران، عکس و فیلم تهیه میشد، مالخود کردن آنها، بعدا دزدان را دچار اشکال میساخت.) همچنین مدیر روابط عمومی خانه هنرمندان از برگزار کنندگان جشنواه خواست تا نشست مطبوعاتی خود در روز شنبه ۲۵ آبان را لغو کنند.(انگار جنایت کردند) در ادامه روند برخورد با هنرمندان و برگزارکنندگان جشنواره، خانه هنرمندان ایران تمام بازدیدکنندگان را از سالنها گالریها بیرون راند و روز بعد نیز تمام پوسترها و اعلانات این جشنواره را جمعآوری کردند.(کشور که در دست اشغالگران روانی و جانی و دشمن خونی ایران و ایرانی است، بهتر از این نمیشود.)
نیما زاغیان و علی اتحاد، برگزارکنندگان جشنواره پرسبوک با انتشار بیانیهای توقف دوره چهارم این جشنواره هنری در محل خانه هنرمندان ایران را اعلام کردند اما وعده دادند مراسم اختتامیه در مکانی دیگر و به زودی برگزار شود.
بگفته برگزارکنندگان پرسبوک، آثار سانسور شده هیچ مشکل اخلاقی یا سیاسی نداشتهاند، بلکه حذف آنها و تعطیلی این جشنواره نشانه مخالفت مسئولان خانه هنرمندان با «هنر پیشرو» است.
دوره چهارم جشنواره پرسبوک با دوری گزیدن از انتخاب یک موضوع واحد، تنها یک پیرنگ و قصه را برای جشنواره انتخاب کرده و از هنرمندان خواسته بودند روایتهای آزاد خود را از آن پیرنگ اصلی ارائه دهند. برگزارکنندگان جشنواره پرسبوک مفهوم «خویشتن ارجاعی» را به عنوان پیرنگ این دوره معرفی کرده و در فراخوان خود عنوان کرده بودند «اگر انگارههای عصر مدرنیسم سبب میشد تا مردم جامعه به کلان روایتی جهانی باور داشته باشند، اکنون در عصر حاضر اغلب از ارجاع به چنین روایتی پرهیز میشود. هنر معاصر بیش از پیش در جستوجوی خط تلاقی تجربه فردی هنرمند با همسنگهای اجتماعی آن است. بنابراین از این راه خاطرات، عکسهای خانوادگی و بیش از پیش بدل به ماده هنری برای هنرمندان میشود. عناصری که در عین ارجاع به کلیت به رفتارهای فرهنگی، سیاسی، اجتماعی هنرمند به واسطه وابستگی به زیست فردیش، همچون اثر انگشت یکه و تکرارناپذیر است.»
آثار دوره چهارم جشنواره پرسبوک از بین بیش از ۹۶۰ اثر ارسالی انتخاب شده بود و قرار بود به مدت ۱۰ روز ادامه داشته باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر