سه‌شنبه، آذر ۰۵، ۱۳۹۲

هرچه بادا باد


فریدون مشیری



من یقین دارم که برگ
کاین چنین خود را رها کردست در آغوش باد
فارغ است از یاد مرگ
ناجرم چندان که در تشویش از این بیداد نیست
پای تا سر، زندگیست
ادمی هم مثل برگ
میتواند زیست بی تشویش مرگ
گر ندارد همچو او آغوش مهر باد را
میتواند یافت لطف هرچه بادا باد را.
فریدون مشیری

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر