چهار رژیم عربی شامل ، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، اردن و الجزایر که به دشمنی و خصومتشان با بشر و همدستی با سازمانهای اطلاعاتی غربی معروفند و کلا دست نشانده انگلیسها میباشند، تصمیم به تقسیم لیبی در بین خودشان گرفتهاند. و در همین رابطه، تصمیم گرفته اند تا از تحرکات گروههای شبه نظامی ، تروریستهای اجیر شده و جدایی طلب در شرق لیبی و به طور مشخص سرزمین نفت خیز «برقه» حمایت کنند.
در نشست مسئولان امنیتی این چهار کشور بر جدایی سرزمین نفت خیز برقه لیبی تاکید شده تا به این ترتیب این سرزمین بیش از آنکه به حکومت مرکزی «طرابلس» نزدیک باشد، به وابستگی و در نتیجه تقدیم نفت و منابع به غربیها تمایل داشته باشد.
درباره اهمیت سرزمین برقه و منابع نفتی آن، همین کافی است، گفته شود که بیش از ۶۰ درصد نفت لیبی در این استان قرار دارد، به عبارت دیگر این استان توان تولید روزانه ۶۰۰ تا ۷۰۰ هزار بشکه نفت را دارد، در حالی که این منطقه دارای تراکم جمعیتی بالا هم نمی باشد و این بدین معنی است که جدایی و اداره آن برای غربیها بسیار آسان و بی دردسر است ، به همین منظور شخصی به نام «احمد الزبیر السنوسی»، رئیس مجلس استان برقه که نوکری از جمله نوکران غرب مانند ملک عبدالله و اردوغان و شاه اردن و امیر نشینان حاشیه خلیج پارس میباشد، اجیر شده و در
ژوئن ۲۰۱۳ خودگردانی این منطقه را اعلام کرده و میرود تا مقدمات تجزیه رسمی این سرزمین نفتخیز را که با حمایت غربیها صورت خواهد پذیرفت آماده کند.
منابع آگاه لیبی معتقدند که السنوسی مدت هاست، از حمایتهای این چهار نوکر عربی برخوردار است.
به گفته منابع آگاه اتحادیه این چهار نوکر عربی حمایتهای خود را در لیبی به دو گروه اختصاص می دهد:
۱: گروههای مسلح و شبه نظامی و تروریستهای اسلامگرا که در تضعیف و متزلزل کردن پایههای امنیت و ثبات لیبی نقش آفرین هستند و با جدیت این هدف را دنبال میکنند.
۲: سیاستمداران و احزاب به اصطلاح لیبرال و خود فروش که در پشت ادعای وطن دوستی به ملت و کشور لیبی خنجر زده و راه را برای دشمن خارجی هموار میکنند. یعنی همان سناریو تکراری که در دیگر کشورهای منطقه پیاده میشود. و آنچنان تکراری شده است که دیگر حتی کودکان را نیز نمیتوانند بفریبد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر