 |
| تصویر واقعی نیست و فتو شاپ است |
آخوند حسن روحانی رئیس جمهور جدید جمهوری اسلامی امروز بعد از ظهر ( سه شنبه) در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی می کند. این درحالی است که سخنرانی باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا برای صبح برنامه ریزی شده است. حالا بسیاری امیدوارند روسای جمهور دو کشوری که هیچ رابطه دیپلماتیک رسمی با هم ندارند، با یکدیگر ملاقات کنند یا دست کم به طور تصادفی سر راه هم قرار گیرند. هرچند که دیگر با شایعههای متعددی که در این زمینه منتشر شده، نمی توان نام این رو در رویی را یک برخورد تصادفی گذاشت.
هرچند هنوز هم رو در رو شدن نیکسون و مائو در سال ۱۹۷۲، در محافل دیپلماتیک ورد زبان هاست، اما شاید روحانی و اوباما نیز یک خاطره ماندگار دیگر در عالم دیپلماسی به یادگار بگذارند. روز دوشنبه، کاخ سفید بار دیگر تاکید کرد هنوز هیچ زمانی برای دیدار روحانی و اوباما مشخص نشده است. اما مقامات دولتی می گویند احتمال برخورد تصادفی روسای جمهور ایران و آمریکا در هر جایی وجود دارد. برخورد روحانی و اوباما در راهروهای سازمان ملل که از آن با عنوان دیپلماسی کریدوری یاد می شود، یکی از گمانه زنیهای مطرح است. از سوی دیگر گفته می شود آنها می توانند حتی مقابل آسانسورهای ساختمان یکدیگر را ملاقات کنند یا اینکه در ضیافت ناهار بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل، صندلیهای اوباما و روحانی به نحوی قرار گیرد که آنها در کنار هم بنشینند.
مشاور امنیت ملی اوباما در حالی که رئیس جمهور آمریکا به سوی نیویورک پرواز می کرد، به خبرنگاران گفت: ما برای تعامل با ایران در سطوح مختلف آماده هستیم. اما هر گونه ملاقات روسای جمهور ایران و آمریکا در نوع خود بینظیر خواهد بود. رهبران ایران و آمریکا از پیش از انقلاب اسلامی با یکدیگر رو در رو نشده اند. پیش از این می ۲۰۰۷، رایان کروکر، سفیر آمریکا و حسن کاظمی قمی، سفیر ایران در عراق در دفتر نوری المالکی، نخست وزیر این کشور ملاقات کرده بودند.
علاوه بر شایعه هایی که در مورد برخورد تصادفی روحانی و اوباما در راهروهای سازمان ملل مطرح می شود، برخی دیپلماتها بر این باورند که این دیدار یک واسطه خواهد داشت و این میانجی احتمالا شخص دبیر کل سازمان ملل است. بنا بر اعتقاد این دسته از دیپلمات ها، برای ملاقاتی با این سطح از اهمیت ، حتما برنامه ریزی هایی انجام می شود.
اما معنی پرهیز روحانی و اوباما با یکدیگر ، حتی دیداری به ظاهر تصادفی برای روند مذاکرات بر سر برنامههای هستهای ایران چه خواهد بود. در حال حاضر اسرائیل و کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و نوکران آنان در ایران ( روزنامه کیهان، حسین شیره ای، و غیره) به دقت ملاقاتهای حاشیهای سازمان ملل را زیر نظر دارند و از این نگرانند که آمرکیا منافع نجومی آنها را با کاهش تحریمها علیه ایران معامله کند.
نماینده ویژه آمریکا ، از فرصت هم میز شدن با معاون وزیر خارجه ایران در جریان صرف ناهار، برای گفت و گو با او استفاده کرد و آنگونه که هولبروک به یاد می آورد، آن دو در مورد معماری ایرانی با یکدیگر صحبت کردند.
به گزارش نیویورک تایمز؛ مقامات سابق و تحلیلگران می گویند، نشست رو در روی اوباما و روحانی می تواند بسیار راهگشا باشد و پنجره را به سوی مذاکرت مستقیم بین تهران و واشینگتن بگشاید. مذاکراتی که گفته می شود راه خروج از بن بست هستهای است. البته در این زمینه ریسک هایی نیز وجود دارد. برای مثال دست دادن اوباما با روحانی سطح توقعها را از دیپلماسی با ایران بالا می برد و این درحالی است که با توجه به سابقه تهران در دیپلماسی، هیچ چیز تضمین شده نیست. دنیس راس، مشاور سابق اوباما در امور ایران می گوید: ملاقات روحانی و اوباما، از رئیس جمهور ایران چهرهای میانه رو تر به نمایش می گذارد، هرچند که در واقع هیچ تغییری در سیاستهای هستهای ایران ایجاد نشده باشد. اما این ملاقات می تواند احتمال مذاکرات دوجانبه ایران – آمریکا را افزایش دهد.
به گفته راس، البته تفاوت بارزی بین دست دادن روحانی و اوباما و فرصت برای عکاسان با یک نشست کاری وجود دارد. از سوی دیگر همچنان باید توقعها و نگرانیهای اسرائیل را مدیریت کرد.
نیویورک تایمز در ادامه می نویسد، این نخستین باری نیست که دولت اوباما از یک نشست غیر رسمی برای گشودن راهی به سوی ایران استفاده می کند. در مارس ۲۰۰۹، ریجارد هولبروک، نماینده ویژه آمریکا ، از فرصت هم میز شدن با معاون وزیر خارجه ایران در جریان صرف ناهار، برای گفت و گو با او استفاده کرد و آنگونه که هولبروک به یاد می آورد، آن دو در مورد معماری ایرانی با یکدیگر صحبت کردند.
از سوی دیگر این نخستین باری نیست که رئیس جمهور آمریکا به مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان فرصتی برای آب کردن یخ روابط با ایران می نگرد. در سپتامبر ۲۰۰۰، بیل کلینتون، رئیس جمهور وقت آمریکا از مشاوران خود خواست تا یک برخورد به ظاهر تصادفی را با محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت ایران ترتیب دهند. به همین منظور کاخ سفید درخواست کرد که سخنرانی کلینتون پیش از سخنرانی خاتمی در مجمع عمومی سازمان ملل انجام شود و در ضیافت آقای دبیر کل نیز صندلی رئیس جمهور آمریکا دور از صندلی خاتمی نباشد.
یکی از مشاوران کلینتون در آن زمان می گوید: ما به سختی تلاش کردیم تا این ملاقات را ترتیب دهیم اما خاتمی نمی خواست ریسک سیاسی زیادی را تحمل کند.
اما این بار اوباما و روحانی نامه هایی رد و بدل کرده اند و دو طرف در مورد بهبود روابط سخن می گویند. از سوی دیگر به نظر می رسد روحانی از اختیارات بیشتری در مقایسه با همتایان سابق خود برخوردار است. از سوی دیگر اوباما نیز از زمان آغاز دوره ریاست جمهور خود همواره به برقراری رابطه با رهبران دیگر کشورها تمایل نشان داده است. اوباما در آوریل ۲۰۰۹، با هوگوچاوز، رئیس جمهور ونزوئلا ملاقات کرد و در جولای ۲۰۰۹، نیز با معمر قذافی دیدار داشت. تجربه کلینتون نیز نشان می دهد که آنچه اوباما می تواند انجام دهد، تلاش برای برقراری رابطه با مقامات عالی ایران است اما مساله اصلی این است که آیا ایرانیان می خواهند چنین ملاقاتی داشته باشند یا خیر.
هرچند هنوز هم رو در رو شدن نیکسون و مائو در سال ۱۹۷۲، در محافل دیپلماتیک ورد زبان هاست، اما شاید روحانی و اوباما نیز یک خاطره ماندگار دیگر در عالم دیپلماسی به یادگار بگذارند. روز دوشنبه، کاخ سفید بار دیگر تاکید کرد هنوز هیچ زمانی برای دیدار روحانی و اوباما مشخص نشده است. اما مقامات دولتی می گویند احتمال برخورد تصادفی روسای جمهور ایران و آمریکا در هر جایی وجود دارد. برخورد روحانی و اوباما در راهروهای سازمان ملل که از آن با عنوان دیپلماسی کریدوری یاد می شود، یکی از گمانه زنیهای مطرح است. از سوی دیگر گفته می شود آنها می توانند حتی مقابل آسانسورهای ساختمان یکدیگر را ملاقات کنند یا اینکه در ضیافت ناهار بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل، صندلیهای اوباما و روحانی به نحوی قرار گیرد که آنها در کنار هم بنشینند.
مشاور امنیت ملی اوباما در حالی که رئیس جمهور آمریکا به سوی نیویورک پرواز می کرد، به خبرنگاران گفت: ما برای تعامل با ایران در سطوح مختلف آماده هستیم. اما هر گونه ملاقات روسای جمهور ایران و آمریکا در نوع خود بینظیر خواهد بود. رهبران ایران و آمریکا از پیش از انقلاب اسلامی با یکدیگر رو در رو نشده اند. پیش از این می ۲۰۰۷، رایان کروکر، سفیر آمریکا و حسن کاظمی قمی، سفیر ایران در عراق در دفتر نوری المالکی، نخست وزیر این کشور ملاقات کرده بودند.
علاوه بر شایعه هایی که در مورد برخورد تصادفی روحانی و اوباما در راهروهای سازمان ملل مطرح می شود، برخی دیپلماتها بر این باورند که این دیدار یک واسطه خواهد داشت و این میانجی احتمالا شخص دبیر کل سازمان ملل است. بنا بر اعتقاد این دسته از دیپلمات ها، برای ملاقاتی با این سطح از اهمیت ، حتما برنامه ریزی هایی انجام می شود.
اما معنی پرهیز روحانی و اوباما با یکدیگر ، حتی دیداری به ظاهر تصادفی برای روند مذاکرات بر سر برنامههای هستهای ایران چه خواهد بود. در حال حاضر اسرائیل و کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و نوکران آنان در ایران ( روزنامه کیهان، حسین شیره ای، و غیره) به دقت ملاقاتهای حاشیهای سازمان ملل را زیر نظر دارند و از این نگرانند که آمرکیا منافع نجومی آنها را با کاهش تحریمها علیه ایران معامله کند.
نماینده ویژه آمریکا ، از فرصت هم میز شدن با معاون وزیر خارجه ایران در جریان صرف ناهار، برای گفت و گو با او استفاده کرد و آنگونه که هولبروک به یاد می آورد، آن دو در مورد معماری ایرانی با یکدیگر صحبت کردند.
به گزارش نیویورک تایمز؛ مقامات سابق و تحلیلگران می گویند، نشست رو در روی اوباما و روحانی می تواند بسیار راهگشا باشد و پنجره را به سوی مذاکرت مستقیم بین تهران و واشینگتن بگشاید. مذاکراتی که گفته می شود راه خروج از بن بست هستهای است. البته در این زمینه ریسک هایی نیز وجود دارد. برای مثال دست دادن اوباما با روحانی سطح توقعها را از دیپلماسی با ایران بالا می برد و این درحالی است که با توجه به سابقه تهران در دیپلماسی، هیچ چیز تضمین شده نیست. دنیس راس، مشاور سابق اوباما در امور ایران می گوید: ملاقات روحانی و اوباما، از رئیس جمهور ایران چهرهای میانه رو تر به نمایش می گذارد، هرچند که در واقع هیچ تغییری در سیاستهای هستهای ایران ایجاد نشده باشد. اما این ملاقات می تواند احتمال مذاکرات دوجانبه ایران – آمریکا را افزایش دهد.
به گفته راس، البته تفاوت بارزی بین دست دادن روحانی و اوباما و فرصت برای عکاسان با یک نشست کاری وجود دارد. از سوی دیگر همچنان باید توقعها و نگرانیهای اسرائیل را مدیریت کرد.
نیویورک تایمز در ادامه می نویسد، این نخستین باری نیست که دولت اوباما از یک نشست غیر رسمی برای گشودن راهی به سوی ایران استفاده می کند. در مارس ۲۰۰۹، ریجارد هولبروک، نماینده ویژه آمریکا ، از فرصت هم میز شدن با معاون وزیر خارجه ایران در جریان صرف ناهار، برای گفت و گو با او استفاده کرد و آنگونه که هولبروک به یاد می آورد، آن دو در مورد معماری ایرانی با یکدیگر صحبت کردند.
از سوی دیگر این نخستین باری نیست که رئیس جمهور آمریکا به مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان فرصتی برای آب کردن یخ روابط با ایران می نگرد. در سپتامبر ۲۰۰۰، بیل کلینتون، رئیس جمهور وقت آمریکا از مشاوران خود خواست تا یک برخورد به ظاهر تصادفی را با محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت ایران ترتیب دهند. به همین منظور کاخ سفید درخواست کرد که سخنرانی کلینتون پیش از سخنرانی خاتمی در مجمع عمومی سازمان ملل انجام شود و در ضیافت آقای دبیر کل نیز صندلی رئیس جمهور آمریکا دور از صندلی خاتمی نباشد.
یکی از مشاوران کلینتون در آن زمان می گوید: ما به سختی تلاش کردیم تا این ملاقات را ترتیب دهیم اما خاتمی نمی خواست ریسک سیاسی زیادی را تحمل کند.
اما این بار اوباما و روحانی نامه هایی رد و بدل کرده اند و دو طرف در مورد بهبود روابط سخن می گویند. از سوی دیگر به نظر می رسد روحانی از اختیارات بیشتری در مقایسه با همتایان سابق خود برخوردار است. از سوی دیگر اوباما نیز از زمان آغاز دوره ریاست جمهور خود همواره به برقراری رابطه با رهبران دیگر کشورها تمایل نشان داده است. اوباما در آوریل ۲۰۰۹، با هوگوچاوز، رئیس جمهور ونزوئلا ملاقات کرد و در جولای ۲۰۰۹، نیز با معمر قذافی دیدار داشت. تجربه کلینتون نیز نشان می دهد که آنچه اوباما می تواند انجام دهد، تلاش برای برقراری رابطه با مقامات عالی ایران است اما مساله اصلی این است که آیا ایرانیان می خواهند چنین ملاقاتی داشته باشند یا خیر.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر