چند تن ناهشیار

چند تن ناهموار




زردها بیهوده قرمز نشده اند
قرمزی رنگ نینداخته است
بیخودی بر دیوار
صبح پیدا شده از آن طرف کوه ازاکو اما
وازانا پیدا نیست
گرته روشنی مرده برفی
همه کارش آشوب
بر سر شیشه هر پنجره بگرفته قرار
وازانا پیدا نیست
من دلم سخت گرفته است از این
میهمانخانه مهمانکش روزش تاریک
که بجان هم نشناخته انداخته است
چند تن خواب آلود
چند تن ناهموار
چند تن ناهشیار
شعر برف، نیما یوشیج

ازاکو، آزادکوه، نام کوهی است در مازندران. « ازاگو » هم آمده ، « کو » بايد کوتاه‌شده‌ « کوه » باشد.
وازن، نام دهکده‌ای است در مازندران.
نام کوهی است در يوش. رو در روی خانه‌ نيما، گويند هرگاه ابر آنرا بپوشاند، در قشلاق بارندگی است.